Hugh Seymour Walpole (Auckland, 13 maart 1884 - Londen, 1 juni 1941) was een Brits roman- en scenarioschrijver. In 1918 werd hij benoemd tot Commander in de Orde van het Britse Rijk.
Leven en werk Walpole werd geboren in Nieuw-Zeeland als zoon van een bisschop. Hij studeerde aan Engelse kostscholen te Canterbury, Durham en van 1903 tot 1906 te Cambridge (Emmanuel College). Later gaf hij aan dat zijn schooltijd weinig gelukkig was geweest. Hij worstelde met zijn homoseksuele gevoelens en voelde zich, afgesloten van zijn familie, vaak eenzaam.
Na zijn schooltijd koos Walpole al snel voor een literaire carrière. Vanaf zijn debuut in 1909 was hij een bekende verschijning in de Londense literaire wereld. Hij was bevriend met Virginia Woolf. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werkte hij voor het Rode Kruis aan het Oostfront en later als verslaggever in Rusland, waar hij ook voor Britse propagandadoelen werd ingezet. In 1917 was hij te Sint-Petersburg getuige van de Russische Revolutie. Na de oorlog bleef hij nog een tijd actief als verslaggever en reisde door Europa. In 1924 had hij een ontmoeting met Adolf Hitler tijdens de Bayreuther Festspiele. Ondertussen verliep zijn literaire carrière erg succesvol en groeide hij uit tot een der meest gelezen Britse romanschrijvers van zijn tijd. In de jaren dertig maakte hij ook naam als scenarioschrijver en reisde zelfs af naar Hollywood. Ook maakte hij naam als literatuurcriticus en schreef studies over Walter Scott, Anthony Trollope en Joseph Conrad.
Walpole geldt vooral als een verhalenverteller. Hij wordt qua stijl wel vergeleken met John Galsworthy. Zijn bekendste werk is het vierdelige The Herries Chronicle (1930-1933), een historische romancyclus over een plattelandsfamilie. Ook schreef hij griezelboeken voor de oudere jeugd. In 2017 werd zijn roman over de Russische Revolutie The Secret City (1919, De geheime stad) in het Nederlands uitgegeven.
In 1918 werd Walpole benoemd tot Commander in de Orde van het Britse Rijk. In 1937 werd hij geridderd. Zijn roem was op dat moment echter al sterk tanende, mede omdat William Somerset Maugham hem op kwaadaardige wijze liet figureren in zijn sleutelroman Cakes and Ale (1930). Daarin suggereert Maugham dat Walpole oneervolle voorstellen gedaan zou hebben aan Thomas Hardy. Hij wordt er neergezet als ambitieus en oppervlakkig, hetgeen zijn reputatie aanzienlijk zou schaden. Zijn oeuvre werd plotsklaps als ouderwets afgedaan.
Walpole was ook een gekend kunstverzamelaar. Hij overleed in 1941 op 57-jarige leeftijd.
Werken
Romans 1909: The Wooden Horse 1910: Marradick At Forty 1911: Mr Perrin and Mt Traill 1912: The Prelude to Adventure 1913: Fortitude 1914: The Duchess of Wrexe 1916: The Dark Forest 1918: The Green Mirror 1919: The Secret City 1919: Jeremy 1920: The Captives 1921: The Young Enchanted 1922: The Cathedral 1923: Jeremy and Hamlet 1924: The Old Ladies 1925: Portrait of a Man with Red Hair 1926: Harmer John 1927: Jeremy at Crale 1928: Wintersmoon 1929: Farthing Hall (met J.B. Priestley) 1929: Hans Frost 1931: Above the Dark Circus 1934: Captain Nicholas 1935: The Inquisitor 1936: A Prayer for my Son 1937: John Cornelius 1938: The Joyful Delaneys 1939: The Sea Tower 1940: The Bright Pavilions 1941: The Blind Man's House 1941: The Killer and the Slain 1944: Katherine Christian
Herries Chronicles 1930: Rogue Herries 1931: Judith Paris 1932: The Fortress 1933: Vanessa
Externe links en bronnen Artikel over Walpole op BBC.com Walpole op Encyclopedia.com Walpole op Britannica.com
Categorie:Brits schrijver Categorie:Brits scenarioschrijver