Het Limbrichterbos is een bosrijk natuurgebied in de Nederlandse provincie Limburg, gelegen tussen de plaatsen Limbricht, Born en Nieuwstadt.

Het Limbrichterbos heeft een grootte van 91 hectare en omvat een aaneengesloten bosgebied met enkele omliggende graslanden.

Het Limbrichterbos ligt in de z.g. Roerdalslenk. Een slenk is een lagergelegen gebied als gevolg van breuken in de aardkorst. Aan de zuizijde van de Roerdalslenk is dit de Feldbissbreuk die a.h.w. door het Limbrichterbos loopt en veel noordelijker de Peelrandbreuk. Door deze lagere ligging waterden de beken aan de noordzijde van het plateau van de Graetheide af in dit gebied. Dit waren de Slond die ontsprong in de zuidelijke omgeving van Einighausen en de Getebeek in de zuidelijke omgeving van Guttecoven. Als gevolg van deze afwatering ontstond een zeer moerassig gebied met een moeilijk doordringbare, lage begroeiïng. Tot ver in de Middeleeuwen was dit gebied alleen doorkruisbaar over knuppelpaden, een soort vlonderpaden van boomstammetjes.

Het omleggen en reguleren van vooral de Getebeek, t.b.v. de watervoorziening van de gracht van kasteel Grasbroek en naderhand kasteel Born en de bouw van de Limbrichtse watermolens in het stroomgebied van de Slond verminderde de 'waterdruk' op dit gebied. We spreken dan nog steeds over de periode voor 1900.

Het natuurlijke karakter van het moerasgebied veranderde drastisch met de opkomst van de mijnindustrie en de aanleg van verschillende pompstations door de toenmalige Staatsmijnen, ten behoeve van grondwater voor eigen gebruik en het wegpompen van mijnwater. Ter herinnering staat er nog een niet werkend pompstation in het gebied van de Rollen, het geen gebruikt wordt door Natuurmonumenten. Tegenwoordig loopt door het natuurgebied nog één een watergang genaamd de Bosgraaf. Ten westen, parallel aan de Allee, loopt de Limbrichterbeek, het verlengde van de Slond. Of en wanneer iets van het oorspronkelijke karakter, inclusief flora en fauna, terugkomt blijft de grote vraag.

Ten noorden van het Limbrichterbos bevindt zich nog een kleiner bos, feitelijk behorend bij het Limbrichterbos maar doorsneden met cultuurlandschap, met een visvijver genaamd "de Rollen". Deze vijver is ontstaan tijdens de aanleg van de A2 in de jaren 1950-1960, waarbij het benodigde zand en grind gewonnen werd in dit gebied.

De aanleg van de provinciale weg N297 heeft gezorgd voor een ecologische hindernis tussen het Limbrichterbos en noordelijker gelegen natuurgebieden als het 't Hout bij Susteren. Dit is deels opgevangen door de aanleg van een ecoduct over de weg. Verder vormt de A2 ook een barrière tussen het Limbrichterbos en het Grensmaasgebied. Momenteel bestaan er plannen het huidige agrarische gebied rond het Limbrichterbos te ontwikkelen tot een (natuur)golfbaan en de ecologische verbinding met omgevende natuurgebieden te versterken.

Fotogalerij

Categorie:Bos in Limburg (Nederland) Categorie:Natuurgebied in Limburg (Nederland) Categorie:Zuid-Limburg (Nederland) Categorie:Geografie van Sittard-Geleen