Gabriel Makoso was een Congolees journalist en een van de stichtende leden van de Mouvement National Congolais.Ekambo, Jean-Chrétien.Chronique Indépendance: Journalistes dans la politique, 8 april 2010, https://web.archive.org/web/20181226035300/http://www.lephareonline.net/chronique-independance-journalistes-dans-la-politique/ (geraadpleegd op 25 december 2018). Mbu-Mputu, Norbert X. Patrice Lumumba: Discours, Lettres, Textes. 2012, p. 121 Hij werd kort na de onafhankelijkheid van Congo (in juni 1960) hoofdredacteur van Le Courrier d'Afrique (Couraf in de volksmond), uitgegeven in Léopoldville.Documents Diplomatiques Francais: 1966 - Tome I (1er Janvier - 31 Mai), p. 773. In maart 1960 werd hij verkozen tot voorzitter van de Association des Journalistes Professionnels, de latere Association de la Presse Congolaise (de naamswijziging werd doorgevoerd op 13 augustus 1963).Kasonga Thsilunde. Aperçu historique de l'UNPC. https://web.archive.org/web/20181226084210/https://unpc.cd/index.php/historique/ (geraadpleegd op 25 december 2018).
In 1964 ontving Makoso de Golden Pen of Freedom Award, maar hij was zeker geen onbesproken figuur. Hij werd tijdens zijn carrière meermaals gearresteerd, o.m. door Patrice Lumumba,Niedergang, Marcel. Tempête sur le Congo. Plon, 1960, p. 127. die meteen ook Le Courrier d'Afrique liet sluiten.Sibera, George. Nouveaux incidents au Congo. in: Feuille d'Avis de Neuchatel, 20 augustus 1960, online te raadplegen via http://doc.rero.ch/record/61795/files/1960-08-20.pdf (geraadpleegd op 25 december 2018). Gearchiveerd op 26 december 2018. In 1961 trok Russell Howe van The Washington Post van leer tegen "Couraf and its acid-penned editor".Howe, Russell. Bold Dispatch Lifts Curtain on Role Played by Catholic Press in Congo, 9 april 1961, online te raadplegen via http://www.ifstone.org/weekly/IFStonesWeekly-1961apr17.pdf (geraadpleegd op 25 december 2018). Gearchiveerd op 23 december 2021.
Categorie:Journalist uit Congo-Kinshasa