De Grand Prix-wegrace van Groot-Brittannië 1984 was de tiende Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1984. De races werden verreden op 5 augustus 1984 op het Silverstone circuit nabij Silverstone (Northamptonshire). Tijdens deze Grand Prix werd de wereldtitel in de 125cc-klasse beslist. Algemeen De Britse Grand Prix werd bezocht door 54.000 toeschouwers, die eigenlijk in alle klassen spannende races te zien kregen. Het ontbreken van Freddie Spencer (gebroken sleutelbeen) werd goedgemaakt door Randy Mamola, die de viercilinder Honda NSR 500 naar de eerste plaats reed. Manfred Herweh leek de 250cc-race te winnen tot hij in de voorlaatste bocht viel, Ángel Nieto verzekerde zich van zijn dertiende wereldtitel en Egbert Streuer / Bernard Schnieders leverden een flink gevecht met Rolf Biland / Kurt Waltisperg. De Britten hadden wellicht gehoopt op goede prestaties van Ron Haslam, Barry Sheene en Rob McElnea, maar de beste Britse prestatie werd geleverd door de jonge amateur Andy Watts, die met een grotendeels Britse machine (EMC met een Spondon-frame) bijna de 250cc-race won. Op de racedag was het droog, maar op de laatste trainingsdag had het hard geregend, waardoor de trainingstijden van vrijdag niet meer verbeterd konden worden. 500cc-klasse De training HRC had uitgerekend dat juist het circuit van Silverstone uitermate geschikt was voor de sterke Honda NSR 500 viercilinder, die tot dat moment alleen door Freddie Spencer ingezet was. Het was inmiddels duidelijk dat Spencer, die in Laguna Seca een sleutelbeen gebroken had, niet zou kunnen starten en ook niet kon deelnemen aan de Zweedse GP. Het was voor de andere HRC-rijders zaak om te voorkomen dat Eddie Lawson veel punten zou scoren, omdat de wereldtitelstrijd anders al beslist zou zijn voordat Spencer weer fit was. Daarom kregen Randy Mamola en Ron Haslam de opdracht en privérijder Raymond Roche het verzoek met de NSR 500 te trainen. Didier de Radiguès kreeg net als in de Belgische Grand Prix een driecilinder NS 500-fabrieksmotor voor zijn Chevallier-ELF-Honda. Yamaha had het gevaar gezien en machines klaar staan voor eerste rijder Eddie Lawson, maar ook voor Wayne Rainey en Tadahiko Taira en er ging zelfs een gerucht dat Kenny Roberts persoonlijk de belangen van Lawson zou komen verdedigen. Dit bleef allemaal achterwege nu Spencer niet kon starten. Lawson startte met Dunlop-diagonaalbanden, terwijl Michelin (en daarmee Honda) al radiaal-achterbanden had. Steeds meer Honda-viercilinders kwamen uit de vrachtauto's, maar Randy Mamola, Raymond Roche en Ron Haslam moesten erg aan de machines wennen. Raymond Roche had met zijn eigen Honda RS 500 R met een fabrieks-NS 500 driecilinder in het frame al een snelle ronde gereden. Met de viercilinder NSR 500 viel hij in Abbey Curve, maar hij bracht de machine rijdend terug naar de pit. Toch kon hij de tijd met de driecilinder niet verbeteren. Dat kon trouwens niemand, zodat Roche vanaf poleposition mocht starten. De tests met de viercilinder kostten veel tijd, waardoor ook de andere Honda-rijders problemen kregen. Uiteindelijk reed Haslam slechts de vijfde tijd en Mamola de vierde. Didier de Radiguès stond met een driecilinder op de tweede startplaats. Eddie Lawson nam genoegen met de derde tijd. Voor de race koos alleen Randy Mamola voor de viercilinder-Honda. Trainingstijden Pos Coureur Merk Tijd 1. Raymond Roche HRC-Honda 1"28'80 2. Didier de Radiguès Chevallier-ELF-HRC-Honda 1"29'90 3. Eddie Lawson Agostini-Marlboro-Yamaha 1"29'71 4. Randy Mamola HRC-Honda 1"29'91 5. Ron Haslam HRC-Honda 1"30'41 6. Virginio Ferrari Agostini-Marlboro-Yamaha 1"30'97 7. Barry Sheene Heron-Harris-Suzuki 1"31'48 8. Paul Lewis Suzuki 1"31'48 9. Boet van Dulmen Bakker-Suzuki 1"31'85 10. Franco Uncini Gallina-HB-Suzuki 1"31'88 De race Verdeling Honda-motoren (gekleurde achtergrond: officieel HRC-Honda-fabriekscoureur) Coureur Frame Motor BandenRandy MamolaFabrieks-HRC-Honda NSR 500MichelinRon HaslamFabrieks-HRC-Honda NS 500MichelinTakazumi KatayamaFabrieks-HRC-Honda NS 500MichelinRaymond RocheFabrieks-HRC-Honda NS 500MichelinWayne GardnerProductie-Honda RS 500 RFabrieks-HRC-Honda NS 500DunlopDidier de RadiguèsFabrieks-ChevallierFabrieks-HRC-Honda NS 500Dunlop Dat Raymond Roche tijdens de 8 uur van Suzuka een rib gebroken had belette hem niet vanaf poleposition te starten. "Rocket" Ron Haslam deed zijn bijnaam eer aan door - zoals zo vaak - een bliksemstart te maken, in eerste instantie gevolgd door Barry Sheene, die echter al snel werd gepasseerd door Didier de Radiguès. In de derde ronde kwam de groep met Randy Mamola, Eddie Lawson, Raymond Roche en Barry Sheene dichter bij de beide kopmannen. In de negende ronde kwamen Mamola, Lawson, Haslam en De Radiguès aan de leiding en zij lieten de rest achter zich, met uitzondering van Roche, die in die ronde uitviel. Een grote groep achterblijvers brak het viertal in tweeën: Mamola en Lawson vechtend om de leiding, Haslam en De Radiguès om de derde plaats. In de voorlaatste ronde moest Lawson afhaken en Mamola won. Haslam hoefde De Radiguès niet te verslaan want die viel in de laatste ronde uit door een gebroken ketting. Uitslag 500cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Grid Ptn 1 Randy MamolaHRC-Honda 42"18'64 4 15 2 Eddie LawsonAgostini-Marlboro-Yamaha 42"21'09 3 12 3 Ron HaslamHRC-Honda 42"36'90 5 10 4 Virginio FerrariAgostini-Marlboro-Yamaha 42"54'55 6 8 5 Barry SheeneHeron-Harris-Suzuki 42"55'11 7 6 6 Wayne GardnerHonda 43"07'89 13 5 7 Rob McElneaHeron-SuzukiDe machine van McElnea was weliswaar een Heron-Suzuki, maar hier debuteerde de Heron Project 500 Suzuki, een speciale machine met een frame dat was opgebouwd uit carbonfiber honingraatpanelen. 43"28'42 12 4 8 Takazumi KatayamaHRC-Honda 43"28'45 19 3 9 Roger MarshallHonda 43"28'58 14 2 10 Christian Le LiardChevallier-ELF-Honda 43"32'96 22 1 11 Franco UnciniGallina-HB-Suzuki 43"33'19 10 12 Reinhold RothFath-Honda 43"43'78 15 13 Keith HuewenSuzuki 43"48'94 29 14 Mark SalleSuzuki 43"49'06 25 15 Paul IddonSuzuki 43"49'36 28 16 Steve ParrishYamaha 43"50'89 18 17 Mick GrantSuzuki +1 ronde 17 18 Fabio BiliottiHonda +1 ronde 21 19 Boet van DulmenBakker-Suzuki +1 rondeBoet van Dulmen moest het gevecht met Rob McElnea staken toen zijn ketting steeds vaker over het achtertandwiel begon de slippen. In de laatste ronde moest hij opgeven, maar hij werd toch als 19e geklasseerd. Bij inspectie bleek het lager van zijn swingarm stuk te zijn. 9 20 Trevor NationSuzuki +1 ronde 37 21 Graham WoodYamaha +1 ronde 26 22 Simon BuckmasterSuzuki +1 ronde 35 23 Rob PuntSuzuki +1 ronde 36 24 Mile PajicMile Pajic had zich niet gekwalificeerd, maar mocht als reserve starten omdat Hervé Moineau tijdens de training een pols had gebroken.SNRT-Honda +1 ronde 42 25 Massimo BroccoliHonda +1 ronde 38 26 Louis-Luc MaistoHonda +2 ronden 43 27 Paolo FerrettiSuzuki +2 ronden 40 28 Christoph BürkiSuzuki +2 ronden 39 29 Lorenzo GhiselliSuzuki +2 ronden 33 30 Alan IrwinSuzuki +6 ronden 41 Niet gefinisht Coureur Merk Oorzaak Grid Didier de RadiguèsChevallier-ELF-HRC-HondaKetting 2 David GriffithSuzuki 34 Paul LewisSuzukiVal 8 Wolfgang von MuraltSuzuki 16 Klaus KleinSuzuki 23 Gary LinghamSuzuki 31 Leandro BecheroniSuzukiVal 11 Henk van der MarkSNRT-HondaOntsteking 32 Raymond RocheHRC-HondaAandrijvingRaymond Roche viel uit door een gebroken kettingtandwiel. 1 Sergio PellandiniGallina-HB-Suzuki 20 Roger BurnettSuzuki 30 Joey DunlopHonda 24 Niet gestart Coureur Merk Oorzaak Hervé MoineauCagivaBlessureHervé Moineau brak bij een val tijdens de training een pols. Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Freddie SpencerHRC-HondaBlessureFreddie Spencer had bij een race in Laguna Seca een sleutelbeen gebroken. Chris GuyHondaGestoptChris Guy had zijn Honda RS 500 R in het rennerskwartier van Spa-Francorchamps te koop gezet. Hij kon het racen niet meer betalen. Tadahiko TairaYamaha Massimo BroccoliHonda Eero HyvärinenSuzuki Brett HudsonYamaha Gustav ReinerHondaBlessure"Kamikaze Gustl" Reiner had zijn bijnaam weer eer aangedaan. Bij een val tijdens de Duitse kampioensrace in Colmar-Berg had hij een hiel gebroken. Marco LucchinelliCagiva Top tien tussenstand 500cc-klasse PosCoureurMerkPtn. 1 Eddie Lawson Agostini-Marlboro-Yamaha 119 2 Randy Mamola HRC-Honda 96 3 Freddie Spencer HRC-Honda 87 4 Raymond Roche HRC-Honda / Honda 75 5 Ron Haslam HRC-Honda 67 6 Barry Sheene Heron-Harris-Suzuki 34 7 Wayne Gardner Honda / HRC-Honda 23 8 Boet van Dulmen Bakker-Suzuki 19 8 Didier de Radiguès Chevallier-ELF-Honda / Chevallier-ELF-HRC-Honda 18 10 Virginio Ferrari Agostini-Marlboro-Yamaha 17 250cc-klasse De training De spanning was in de 250cc-klasse nog steeds te snijden. Jean-François Baldé was precies een seconde trager dan Manfred Herweh, maar tussen Baldé en de vijftiende tijd van Stéphane Mertens zat ook maar een seconde. De snelheid van Herweh deed het ergste vrezen voor de race, maar Baldé hoopte eindelijk eens een goed resultaat te behalen voor Pernod. Trainingstijden Pos Coureur Merk Tijd 1. Manfred Herweh Bakker-Real-Rotax 1"33'26 2. Jean-François Baldé Pernod 1"34'26 3. Christian Sarron Sonauto-Gauloises-Yamaha 1"34'31 4. Carlos Lavado Venemotos-Yamaha 1"34'34 5. Martin Wimmer Mitsui-Yamaha 1"34'40 6. Carlos Cardús JJ Cobas-Rotax 1"34'45 7. Sito Pons JJ Cobas-Rotax 1"34'54 8. Guy Bertin MBA 1"34'59 9. Alan Carter Roberts-Marlboro-Yamaha 1"34'66 10. Harald Eckl Rotax 1"34'67 De race Manfred Herweh had niets aan zijn poleposition toen hij in plaats van een duwstart een stepstart, zittend op de machine maakte. Hij was als voorlaatste weg, terwijl Andy Watts met zijn EMC met Spondon-frame even de leiding nam. Die werd binnen enkele honderden meters overgenomen door Carlos Lavado. In de vijfde ronde maakte Watts een klein foutje dat hem terugwierp in de achtervolgende groep, maar op hetzelfde moment verscheen Herweh aan het achterwiel van Lavado en hij nam meteen de leiding over. De achtervolgers (o.a. Martin Wimmer, Sito Pons, Toni Mang, Thierry Espié, Jean-François Baldé en Christian Sarron) slokten Lavado op, maar Herweh ging er alleen vandoor. De gevechten in de achtervolgende groep zorgden ervoor dat Herweh weg kon lopen, maar toen Sarron het heft in handen nam werd het gat weer gedicht. Herweh bleef in de groep van acht hangen tot de laatste ronde, toen hij met gemak weer weg leek te lopen. Hij keek regelmatig om en zag het gat groter worden, maar in de voorlaatste bocht (Abbey) schoof zijn voorwiel weg en viel hij. Nu volgde een spectaculaire finish met Sarron als eerste, Watts tweede en Lavado derde. Uitslag 250cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Grid Ptn 1 Christian SarronSonauto-Gauloises-Yamaha 38"03'90 3 15 2 Andy WattsEMC-Rotax 38"04'14 11 12 3 Carlos LavadoVenemotos-Yamaha 38"04'37 4 10 4 Jean-François BaldéPernod 38"04'54 2 8 5 Martin Wimmer Mitsui-Yamaha 38"04'64 5 6 6 Sito PonsJJ Cobas-Rotax 38"04'65 7 5 7 Harald EcklRotax 38"15'76 10 4 8 Jean-Michel MattioliSonauto-Gauloises-Yamaha 38"16'01 21 3 9 Jacques CornuBakker-Parisienne-Yamaha 38"28'67 18 2 10 Teruo FukudaYamaha 38"28'70 14 1 11 Toni MangHB-Yamaha 38"28'88 16 12 Herbert BesendörferYamaha 38"28'89 12 13 Jacques BollePernod 38"30'85 29 14 Wayne RaineyRoberts-Marlboro-Yamaha 38"31'38 19 15 Donnie McLeodYamaha 38"45'90 32 16 Thierry RapicaultYamaha 39"00'45 24 17 Karl-Thomas GrässelFath-Yamaha 39"01'16 25 18 Siegfried MinichYamaha 39"01'23 28 19 Patrick FernandezYamaha 39"04'62 27 20 Paul TinklerYamaha 39"11'98 39 21 René DelabyYamaha 39"28'28 42 22 Graeme McGregorEMC-Rotax 39"32'95 34 23 Bruno LüscherYamaha 39"32'96 35 24 Jean-Louis GuignabodetYamaha 39"33'18 41 25 Graham YoungRotax +1 ronde 33 26 Gary NoëlEMC-Rotax +1 ronde 37 27 Manfred ObingerYamaha +1 ronde 40 28 Niall MackenzieArmstrong-Rotax +1 ronde 26 Niet gefinisht
Bron en licentie
Gebaseerd op: Wikipedia — Grand Prix-wegrace van Groot-Brittannië 1984 · auteursgeschiedenis.
Tekst: CC BY-SA 4.0.
Over de bewerking
Wikisyntaxis en sjablonen zijn verwijderd; langere teksten zijn ingekort.