Paul-Joseph (Joseph) Benker (Malmedy, 19 november 1939 - Sankt Vith, 8 september 1998) was een Belgisch senator.
Levensloop Benker groeide op in een Duitstalig gezin in Malmedy en volgde daar na de Tweede Wereldoorlog Franstalig onderwijs. Hij doorliep het middelbaar onderwijs in Malmedy en Stavelot en voltooide daarna een opleiding tot leraar middelbaar onderwijs in Aarlen. Door nauwe vriendschappen met medestudenten van Afrika ontwikkelde Benker een grote passie voor het zwarte continent en van 1962 tot 1965 was hij drie jaar lang actief in de onderwijswereld in de Democratische Republiek Congo, voormalig kolonie van België.
Vervolgens keerde hij tot in 1969 terug naar België en werd hij leraar aan het Koninklijk Atheneum van Bütgenbach. Benker keerde toen met zijn echtgenote Christa Benker-Schaus terug naar de voormalige Belgische kolonie, die inmiddels Zaïre heette. Het echtpaar verrichtte er ontwikkelingswerk voor de ngo Fraternités Africaines in Zaïre, dat zich grotendeels richtte op schoolopleidingen. Samen met zijn vrouw onderwees hij eerst op een seminarie en daarna op een journalistenschool»Die Arbeit im Kongo hat mich stark geprägt«, Grenzecho, 19 juli 2006. en hijzelf gaf ook les aan de sociale school in Bukavu. In 1973 keerde het gezin definitief terug naar België en werd Joseph Benker tot eind 1991 leraar aan de Bisschoppelijke School van Sankt Vith, waar hij onder meer de vakken Frans, geschiedenis, aardrijkskunde, milieukunde en godsdienst onderwees.Tiefe Bestürzung nach Joseph Benkers Tod, Grenzecho, 9 september 1998.
Benker begon tevens te militeren voor de vredesbeweging en de Noord-Zuidbeweging. Hij zette zich in voor mensenrechtenorganisatie Amnesty International en de strijd tegen lepra in ontwikkelingslanden via de Damiaanactie. In 1981 was hij met zijn echtgenote een van de grondleggers van de Ecolo-afdeling van de Duitstalige Gemeenschap en werd er een van de boegbeelden van. In oktober 1986 werd Benker de eerste Ecolo-verkozene in het Parlement van de Duitstalige Gemeenschap, waar hij tot in januari 1992 bleef zetelen en van 1990 tot 1992 fractievoorzitter was voor zijn partij. In december 1991 werd Benker door de nationale leiding van Ecolo aangeduid als gecoöpteerd senator, een functie die hij tot in mei 1995 vervulde. In de Senaat was de Duitstalige politicus actief in de commissies Buitenlandse Betrekkingen en Infrastructuur en zetelde hij van 1993 tot 1994 tevens in de commissie Ontwikkelingssamenwerking. Ook verdedigde hij in de Hoge Vergadering de regionale belangen van de Duitstaligen. Als Duitstalig senator kon Benker eveneens als lid met raadgevende stem de vergadering van het Parlement van de Duitstalige Gemeenschap bijwonen.
Bij de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 1994 werd Benker voor de vrije burgerlijst FDL verkozen tot gemeenteraadslid van Sankt Vith. In augustus 1997 werd hij er schepen van Leefmilieu, Ruimtelijke Ordening, Bosbeheer, Economie en Cultuur. Joseph Benker bleef dit ambt uitvoeren tot aan zijn plotselinge overlijden in september 1998, toen hij op 58-jarige leeftijd stierf aan hartfalen. Zijn echtgenote Christa Benker-Schaus trad in zijn politieke voetsporen en zetelde van 1999 tot 2004 eveneens in het Parlement van de Duitstalige Gemeenschap.
Bron Laureys, V., Van den Wijngaert, M., De geschiedenis van de Belgische Senaat 1831-1995, Lannoo, 1999.
Categorie:Ecolo-politicus Categorie:Belgisch senator Categorie:Volksvertegenwoordiger van de Duitstalige Gemeenschap Categorie:Schepen van Sankt Vith Categorie:Gemeenteraadslid van Sankt Vith