Tracey Emin (LondenBiografie op eigen website, 3 juli 1963) is een Brits kunstenares.
Emin werd geboren in de Londense wijk Croydon. Haar moeder was Engels, en haar vader Turks-Cypriotisch. Ze behoort tot de Young British Artists. Haar werk staat bekend als controversieelBiography.comA life more Eminent: Tracey Emin opens up her intimate photo memoir – and tells Liz Jones why her ‘not always palatable’ past has shaped her life's work, Daily Mail, maar ook als conceptueel en autobiografisch. Ze schildert, tekent, maakt beeldhouwwerken, doet aan fotografie en handwerken. Haar werk wordt internationaal geëxposeerd.
Biografie Emin studeerde tussen 1987 en 1989 schilderkunst aan het Royal College of Arts te Londen. In 2005 bracht ze een autobiografie uit, genaamd Strangeland. Sinds 2011 is ze verbonden aan de Royal Academy als docent.
Erkentelijkheden In 1999 werd ze genomineerd voor de Turner Prize. In 2007 mocht ze het VK vertegenwoordigen op de Biënnale van Venetië. In 2012 mocht ze de affiche voor de Olympische Spelen ontwerpen.
Kunstwerken (selectie) My bed (1998) Conversation with my mum (2001) It's not the way i want to die (2005) I whisper to my past, do i have another choice (2010) The perfect place to growThe Perfect Place to Grow Everyone I have ever slept with 1963–1995 I promise to love you The more of you the more I love you (2017), Amsterdam love and death (2018), neon-werk in station St. Pancras International Londen. I am the last of my kind (2019) The end of love (2024) Ascension (2024)
Externe link Emin International – eigen website
Categorie:Brits kunstenaar Categorie:Lid van de Royal Academy of Arts